De ronde toren, restant van een bouwwerk van ca. 1360
De tweede fase van het Gebrookhoes is tot stand gekomen omtrent 1360. Hiervan resteert slechts de ronde toren of donjon.
Naast de ronde toren ontstond in deze bouwfase een rechthoekige burcht, die uitwendig ca. 17,50 meter lang en 11,50 meter breed was en aansloot tegen de westelijke gevel van de oude stercke huyssinge. De gevonden fundamenten hebben een dikte van 2,35 meter, terwijl de muren van de ronde toren een dikte kregen van ca. 3 meter.
In de dertiger jaren tijdens de restauratie hebben deskundigen van de monumentenzorg zich de volgende mening gevormd over de bouw van het middeleeuws gedeelte van het kasteel; "De zware hoektoren heeft een gesloten karakter en is opgetrokken uit baksteen -28 x 14x 7- op een fundering van mergel. Een zelfde mergelfundering bevindt zich onder de muren van de aangrenzende woonvleugel. Het muurvlak wordt onderbroken door schietsleuven met ronde middengaten in Kunradersteen en enige tussendorpelvensters met geblokte omlijstingen. De torenspits was oorspronkelijk een open weergang met kantelen. Enkele uitgebouwde gemakken zijn hersteld bij de laatste restauratie.
Onder in de ronde hoektoren bevindt zich een cel, overdekt door een balkenzoldering; daarboven een ruimte met koepelgewelf, die evenals de hogere ruimten, door een in de muur uitgespaarde wenteltrap, bereikbaar is. Een eveneens in de muur uitgespaarde vluchttrap is bij de restauratie in ere hersteld. De wangen der zeer diepe vensters zijn van nissen voorzien.
De ronde hoektoren en de 2 a 2,35 meter dikke mergelfunderingen onder de 18e eeuwse woonvleugel stammen hoogstwaarschijnlijk van een vergroting, die Herman Hoen heeft uitgevoerd. De door sommigen op grond van de "jaarringen" in het torenmetselwerk aangenomen bouwtijd tussen 1680 en 1686 staat niet vast. Een bouwtijd na 1374 zou niet uitgesloten zijn.
Door het ontbreken van archiefmateriaal kan niet achterhaald worden wanneer de tweede bouwfase van het kasteel precies is begonnen.