De grote verbouwing van 1643
De vierde bouwfase heeft in grote lijnen het cachet van het huidige gebouwencomplex bepaald zoals het er nu nog uitziet. Uit deze vierde bouwfase dateert niet alleen driekwart van het herenhuis maar bovendien het poortgebouw met een nieuwe brug, de linkerfronttoren, de oostelijke vleugel en de daaraan grenzende grote vierkante toren, die een spits kreeg in de stijl van die tijd, en tenslotte de zuilengalerij. Ook de bijgebouwen, pachterswoning, koetshuizen, paardenstallen, schuren en poorthuizen en nog twee bruggen over de grachten, werden gebouwd. De architect van deze bouwfase was Maître Matthieu Dousin.

Uit historisch onderzoek is gebleken dat met de bouw is begonnen in 1640. Voordat er met de bouw van het herenhuis kon worden begonnen moest het in de weg staande oude gebouw afgebroken worden. Betalingen in verband met de afbraak worden gedaan in maart en begin juni 1643. Met de eigenlijke bouw van het herenhuis werd gestart op 8 juni 1643. De bouw werd voltooid in 1656.

In tegenstelling tot de ander bouwfases kan wat betreft de vierde bouwfase een nauwkeurige datering gegeven worden. De heer Adriaan van Hoensbroek, heer van 1631-1675, gaf opdracht voor de majestueuze bouw. Adriaan was via zijn moeder in het bezit gekomen  van uitgestrekte goederen rond het stadje Geldern en had erfelijke rechten verworven op hoge functies die hem in staat stelden zijn stamslot Hoensbroek te vergroten en te verfraaien. De hoofdzetel van de familie bevond zich in Schloss Haag en daar woonde Adriaan ook. De beslissing kasteel Hoensbroek uit te breiden was niet omdat Adriaan daar wilde gaan wonen maar meer een “modeverschijnsel”. Tijdens de zeventiende eeuw was de bouwactiviteit van andere kasteelheren ook bijzonder groot.

De ingangsvleugel, de linkerfronttoren, de linkervleugel en de achtervleugel vormen een goed voorbeeld van de Nederrijnse én Maaslandse bouwtradities van de zeventiende eeuw.
De muren, opgetrokken in baksteen, zijn aan de veldzijde van een sobere architectuur. Het onderste muurwerk, beneden geheel van mergel en eindigend in een plintlijst van Kunradersteen, heeft een sterk hellend verloop. Verder is de natuursteen vrij spaarzaam gebruikt. Voornamelijk zijn er mergelblokken, in Kunradersteen uitgevoerde omlijstingen van schiet- en kijkgaten, geblokte omlijstingen in hetzelfde materiaal van rechthoekvensters en tussendorpelvensters en het geblokte kruiskozijn van Naamse steen boven de inrit.
De binnenplaats vertoont architectuur in de rijkere Maaslandse stijl. De muren zijn versierd met horizontale banden van Naamse steen, die eindigen in het geëikte hoofdgestel met consoles en ruitvormige ornamenten van mergel. De vlak overdekte galerij tegenover de inrit heeft geblokte segmentbogen op toscaanse zuilen van Naamse steen, de linkervleugel is van de binnenplaats uit toegankelijk door een rondboogpoortje in een pilasteromlijsting.